Μπροστά
του έχει απλωμένη μια πετσέτα, είναι ο κουρβανάς του και δίπλα του ένα
χαρτοκούτι με λίγα ξεροκόμματα και μια εικονίτσα. Αυτά είναι το βιός του όλο.
Μένει
σ’ ένα χάλασμα συντροφιά με τα νυχτοπούλια, ξεχασμένος, μονάχος και έρημος, σαν
το ξεχασμένο στάχυ στο χωράφι, όπως το ερειπωμένο ξωκκλήσι, το ξεριζωμένο
δεντρί, θύμα της απονιάς. Όπως μού είπε, με δάκρυα στα μάτια ο μόνος του καημός
είναι να δει το παιδί του που έχει χρόνια να το δεί.
Την
περασμένη Κυριακή τον είδα να τρώει με λαιμαργία ένα τοστ. Μου είπε πως του το
έδωκε μια Κυρία και ότι πεινάει πολύ. Το πεινάω πολύ με συγκλόνισε. Έτσι
σήμερα, πριν πάω στο Ναό πέρασα από ένα τοστάδικο και ζήτησα από μία κυρία να
μου ετοιμάσει ένα τοστ, λέγοντας να μη το ψήσει πολύ γιατί προορίζεται για έναν
υπερήλικα ζητιάνο. Στον λίγο χρόνο που περίμενα να γίνει, έτσι αυθόρμητα της
είπα «ένα δίνεις δέκα σου δίνει ο θεός». Βέβαια δεν εννοούσα χρήματα ή άλλα
υλικά αγαθά, αλλά πνευματιικά που δεν αποτιμώνται σε χρήμα και η τιμή τους
είναι ατίμητη.
Φεύγοντας
από το σπίτι πήρα μαζί μου δύο χαρτονομίσματα, το ένα των 20 ΕΥΡΩ και το άλλο
των 5. Έδωκα στην κυρία το νόμισμα των 5 ΕΥΡΩ και περίμενα τα ρέστα. Μου έδωκε
ρέστα από 20 ΕΥΡΩ και της είπα ότι είναι πολλά και ότι εγώ της έδωκα 5 ΕΥΡΩ.
Αντέδρασε ευγενικά και μου είπε ότι της έδωκα 20 ΕΥΡΩ και μάλιστα μου το έδειξε
λέγοντας ότι “ να το κρατάω ακόμη στο χέρι μου». Έψαξα στην τσέπη μου να δώ
μήπως έκανα λάθος και διαπίστωσα ότι μέσα ήταν τα 20 ΕΥΡΩ και έλειπαν τα 5.
Το
ένα δίνεις για ελεημοσύνη , δέκα έρχονται έγινε πράξη, δεν περίμενα όμως να
γίνει τόσο σύντομα και άμεσα. Αναλογίστηκα πόσο απλοχέρης και καλοπληρωτής
είναι ο θεός. Το γεγονός όμως αυτό ας μη θεωρηθεί ως μέσο άμεσου πλουτισμού και
κίνητρο καταφυγής εις την ελεημοσύνη με σκοπό την προσπόριση οικονομικού
οφέλους του ένα προς δέκα .Ο Θεός μόνο πνευματικά αγαθά δίνει τον « επιούσιο
Άρτο τον εξ ουρανού καταβάντα» και όχι ορτίκια που μια φορά έριξε στις σκηνές
των Εβραίων στην έρημο. Βέβαια αι βουλαί του θεού είναι άγνωστοι και δεν
ερμηνεύονται με ανθρώπινους όρους.
Εις
τον κώδικα των καλών πράξεων, της Εκκλησίας την πρώτη θέση την έχει η
ελεημοσύνη, εκδηλωμ,ένημε όποια μορφή λόγω ή έργω είναι η βακτηρία του
ζητιάνου. Αν μπορούσαμε να γίνουμε καλοί Σαμαρείτες του Ευαγγελίου, θα άλλαζε η
μορφή της κοινωνίας.
Μου ήρθε στο νου μου ένας στίχος ποιήματος από το Αναγνωστικό της τρίτης τάξης του Δημοτικού, εκείνων των καλών χρόνων, που λέγει ¨ελεημοσύνη Χριστιανοί αδέλφια ελεημοσύνη». Προτίμησα αντί της σιωπής τη δημοσιοποίηση του γεγονότος αυτού. Μίλησα με λόγο εξομολογητικό και περισσή ειλικρίνεια. Τελειώνω με τη φράση του Ευαγγελίου: «Καγώ αποδώσω υμίν 10 πλασιωνα»
Αντώνης Δρίμτζιας
Επικοινωνήστε μαζί μας